Entree

|

Overheid Organisaties

|

Bijwerkingen

|

Vaccins

|

Medicijnen

|

Landen

|

Immuniteit

|

Artikelen

|

Contact
 
 

     
     
 

 

Nanobody basis voor mogelijk medicijn tegen corona

 
    Innovations Origins - Petra Wiesmayer 13 januari 2021  
       
    Nieuwe antilichaamfragmenten zorgen ervoor dat het coronavirus al voortijdig  
    zijn stekels verliest, waarmee het cellen infecteert.  
       
    Sinds de uitbraak van corona is het begrip ‘antilichamen’ bij velen bekend. Deze kleine  
    waakhonden zijn een belangrijk onderdeel van ons immuunsysteem. Ze kunnen infecties  
    afweren door zich te hechten aan de oppervlaktestructuren van een bacterie of virus. Zo  
    voorkomen ze dat je ziek wordt. Onderzoekers van de Universiteit Bonn in Duitsland hebben  
    een nieuw soort ontdekt die veelbelovend lijkt in de strijd tegen corona. Dat kan leiden tot de  
    ontwikkeling van een medicijn.  
       
    De Amerikaanse president  [...] zegt dat hij dankzij antilichamen zo snel herstelde van corona.  
    De antilichamen waarmee hij werd behandeld zijn echter zeer complex van structuur. Ze  
    kunnen ook ongewenste complicaties veroorzaken. Bovendien is het zeer moeilijk en  
    tijdrovend om antilichamen te produceren. Daardoor zijn ze niet geschikt voor wijdverbreid  
    gebruik.  
       
   

‘Nanobody’s als oplossing

 
    “We richten ons daarentegen op een andere groep moleculen: de nanobody’s”, vertelt dr.  
    Florian Schmidt van de Universiteit Bonn. “Dit zijn antilichaamfragmenten die zo’n eenvoudige  
    structuur hebben dat ze kunnen worden geproduceerd door bacteriën of gisten. De productie  
    kan tegen veel lagere kosten.”  
       
    Deze nanobody’s zijn veel kleiner dan de klassieke antilichamen. Ze dringen dus beter door in  
    weefsels en zijn ook gemakkelijker te produceren in grotere hoeveelheden. Er is echter nog  
    één moeilijkheid. Het immuunsysteem produceert een bijna oneindig aantal verschillende  
    antilichamen die allemaal verschillende doelstructuren herkennen. Maar slechts enkele daarvan  
    kunnen het SARS coronavirus-2 uitschakelen.  
       
    Het vinden van deze antilichamen is als het zoeken naar een speld in een hooiberg, geeft  
    Schmidt toe. “Om dit te doen, hebben we eerst een oppervlakte-eiwit van het coronavirus in  
    een alpaca en een lama geïnjecteerd”, legt de wetenschapper uit. “Hun immuunsysteem  
    produceert dan vooral die antilichamen die tegen dit virus gericht zijn. Lama’s en alpaca’s  
    bieden ook het voordeel dat ze naast complexe normale antilichamen ook een eenvoudigere  
    variant produceren die als basis voor nanobody’s kan dienen”.  
       
    Met behulp van bloedmonsters die enkele weken later bij de dieren zijn genomen, hebben de  
    wetenschappers de genetische informatie verkregen van alle antilichamen die zij op dat  
    moment produceerden. Deze ‘bibliotheek’ bevatte nog steeds miljoenen verschillende  
    blauwdrukken. Door middel van een selectieproces vonden ze uiteindelijk die deeltjes die het  
    piek-eiwit op het oppervlak van het coronavirus herkenden. “In totaal hebben we tientallen  
    nanobody’s gevonden, die we vervolgens verder hebben onderzocht”, vertelt dr. Paul-Albert  
    König van de Universiteit van Bonn en hoofdauteur van de studie.  
       
    Stekels van het virus verdwijnen voortijdig  
   

Uiteindelijk waren vier moleculen effectief tegen de ziekteverwekker in celculturen. “Met behulp

 
    van röntgenstructuur- en elektronenmicroscopie-analyses konden we ook laten zien hoe ze in  
    wisselwerking staan met het piek-eiwit -de stekels- van het virus”, aldus König.  
       
    Dat piek-eiwit functioneert bij een infectie met het SARS-CoV-2-als een soort klittenband  
    waarmee het virus zich aan de cel hecht. Zodra dit proces is voltooid, gooit het ‘klittenband’ de  
    component die essentieel is voor de aanhechting weg en versmelt het omhulsel van het virus  
    met de cel.  
       
    “De nanobody’s lijken deze structurele verandering ook op gang te brengen voordat het virus  
    zijn doelwitcel bereikt. Dat is een onverwacht en nieuw werkingsmechanisme”, zegt König. “De  
    verandering is waarschijnlijk onomkeerbaar. Het virus kan zich niet langer binden aan zijn  
    doelcellen en ze ook niet meer besmetten.”  
       
    Een ander groot voordeel van de nanobody’s ten opzichte van antilichamen is, dat ze door hun  
    eenvoudige structuur gemakkelijk te combineren zijn tot moleculen. Die kunnen enkele  
    honderden keren effectiever zijn. “We hebben twee nanobody’s samengevoegd, die zich richten  
    op verschillende delen van het piekeiwit”, legt König uit. “Deze variant was zeer effectief in  
    celculturen. Bovendien hebben we kunnen aantonen dat dit de kans dat het virus door mutatie  
    resistent wordt tegen het medicijn drastisch vermindert”.  
       
    König en zijn collega’s zijn ervan overtuigd dat de moleculen zich op middellange termijn  
    kunnen ontwikkelen tot een veelbelovende nieuwe therapeutische optie. Het bedrijf Dioscure  
    Therapeutics, een spin-off van de Universiteit van Bonn, gaat de nanobody’s testen in klinische  
    studies.  
       
    De onderzoeksresultaten zijn gepubliceerd in het vaktijdschrift Science.  
       
    Het volledige artikel: Innovations Origins - Petra Wiesmayer 13 januari 2021  
       
 
     

  Back to Top

 
 

 
 
Entree

|

Overheid Organisaties

|

Bijwerkingen

|

Vaccins

|

Medicijnen

|

Landen

|

Immuniteit

|

Artikelen

|

Contact
 
 

Vaccins en medicijnen tegen coronavirus SARS-CoV-2 | Liliane Limpens | Disclaimer | update 14 januari 2021